„Aby zdobyć wielkość, człowiek musi tworzyć”

Antoine de Saint-Exupéry

 

Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: aktualnosci Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: o nas Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: misja Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: warsztaty Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: partnerzy Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: czytelnia Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: kontakt

 

Podróż za jeden uśmiech. Jak udział w rejsie żeglarskim podniósł samoocenę u młodzieży.

 

 

Rodzicu, zanim zabronisz swojemu nastoletniemu dziecku wyruszyć z kolegami w podróż po przygodę, pomyśl, jakie korzyści mogłaby przynieść taka wyprawa.

 

Grupa psychologów z Nowej Zelandii przeprowadziła dwa badania na łącznej liczbie ponad 450 uczniów szkół średnich w wieku 16-17 lat, z których 163 osoby wzięły udział w 10-dniowym rejsie żeglarskim, a reszta młodzieży stanowiła grupę kontrolną.

 

Każdego roku dziesiątki tysięcy młodych ludzi z całego świata wyrusza na taką rozwojową wyprawę po morzach wokół Nowej Zelandii. Na jachcie ‘Barquentine’ czuwają nad nastolatkami specjaliści, którzy uczą ich arkanów żeglowania, prowadzą zabawy integracyjne, wspierają, motywują i wymagają. Uczestnicy mają przed sobą dość trudne wyzwania; codziennie o 6 rano kąpią się w morzu (nie ma pryszniców), czyszczą pokład i toalety, pełnią wachty w 10-osobowych zespołach, nastawiają żagle i wspinają się po masztach. Trudnością jest też sam fakt przebywania z obcymi ludźmi na ciasnej przestrzeni, daleko od domu na środku wzburzonego morza, bez żadnego sprzętu elektronicznego i możliwości wycofania się z tej przygody. Niejeden dorosły by „pękł”.

 

Program jednak zaprojektowano tak, aby uczestnicy mieli jak najwięcej możliwości zbudowania więzi i kooperacji. Trenerzy czuwający nad młodzieżą są zawsze pomocni, dodają otuchy i wsparcia. Ćwiczenia na budowanie zespołu od pierwszego dnia rejsu uczą współpracy, zaufania, akceptacji, skupiania się na pozytywach i wspólnym celu. Badacze postawili hipotezę, że doświadczenia ‘outdoorowe’, które są fizycznie i mentalnie wymagające, przynoszą korzyści dla psychiki młodych ludzi. Założeniem byłoby to, żeby uczestnicy wyprawy mieli nieustające wsparcie grupy i trenerów. Sugerowano, aby zapisywały się osoby, którym brakuje trochę wiary w siebie, choć nie dokonywano selekcji.

 

W pierwszym badaniu oceniano za pomocą prostego, acz wiarygodnego testu samoocenę nastolatków tuż przed i tuż po rejsie. W drugim badaniu, na kilkakrotnie większej liczbie osób, badanie takie powtórzono też rok po ukończeniu rejsu. Ponadto dodano test mierzący poczucie samoskuteczności, przynależności i wsparcia społecznego. Hipoteza potwierdziła się – samoocena uczestników wyprawy w obu badaniach wzrosła dramatycznie, co więcej utrzymała się także rok później. Wyniki były bardzo podobne u dziewcząt i chłopców. U grup kontrolnych zmiany były niezauważalne. Jak to możliwe?

 

Otóż samoocena nastolatków jest podatna na kształtowanie przez szereg czynników. To w tym okresie człowiek szuka potwierdzenia swojej tożsamości u innych, poczucia przynależności do grupy, wsparcia ważnych dla niego ludzi i realizowania wspólnego celu. Takie warunki miały zajść podczas rejsu: poznanie rówieśników, z którymi można było odbyć przygodę, wspólne wykonywanie zadań, które zacieśniały więzy między kolegami w grupie, otrzymywanie wielu sygnałów akceptacji, zachęty i wsparcia, i w końcu nauczenie się nowych umiejętności, co napawało uczestników dumą.

 

W ten sposób na podniesienie samooceny złożyły się trzy ważne rzeczy: poczucie przynależności do grupy, otrzymywanie wsparcia społecznego, jakim było skupianie się na pozytywnych aspektach trudnej sytuacji i na mocnych stronach uczestników, oraz poczucie samoskuteczności, czyli postrzeganie siebie jako osoby działającej z sukcesem. Zatem, rodzicu, nie bój się wysłać swojego nastoletniego dziecka na samodzielną wyprawę, bo może wrócić z niej szczęśliwe i dobrze uzbrojone przeciw trudom życia.

Źródło: J.A. Hunter, J. Hayhurst, S. Kafka, M. Boyes, T. Ruffman, K. O’Brien, M. Stringer, “Elevated self-esteem 12 months following a 10-day developmental voyage”, Journal of Applied Social Psychology 2013, 43, str. 1956-1961