Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: Logo_inek [Converted]_FUNDACJA

Fundacja Instytut Edukacji Kreatywnej INEK

 

             „Los sprzyja umysłom dobrze przygotowanym”
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   
  
Ludwik Pasteur



Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: aktualnosci Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: o nas Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: misja Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: warsztaty Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: partnerzy Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: czytelnia Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: kontakt

 

Komunikacja która dodaje skrzydeł.

„Przyzwyczajenie stępiło w nas poczucie cudu” – pisał św. Augustyn.

Warto stworzyć sobie czasem okazję, by popatrzeć na to, co znane i oswojone: ludzi, przedmioty, miejsca, problemy – w całkiem nowy sposób, z zupełnie innej, nieznanej nam dotąd perspektywy. Choć na chwilę przestać się spieszyć, wziąć oddech, odłożyć na bok to, co nieustająco zaprząta nasze myśli. Przemienić się w „tego, który nie wie”, obudzić w sobie ciekawość dziecka...

 

Na początek proponuję mały eksperyment:

 

Znajdź taką chwilę, w której nigdzie się nie spieszysz, a Twoje myśli nie są zaprzątnięte żadnymi pilnymi sprawami – i przeznacz ją na spotkanie ze swoim dzieckiem, wyjątkowe spotkanie.

 

(By nic Ci nie przeszkadzało, możesz wyobrazić sobie skrzynię zamykaną na klucz /zwizualizować sobie jej kształt, kolor, fakturę/, zapakować do niej w wyobraźni wszystkie trapiące Cię problemy, zamknąć ją i odstawić na bok. Powrócisz do nich wtedy, gdy przyjdzie na to czas).

 

Usiądź, zrelaksuj się, weź kilka świadomych oddechów i popatrz na osobę, przed którą siedzisz – tak, jakbyś obserwował zjawisko: deszcz, zachód słońca albo obraz nieznanego Ci malarza.

(Możesz wykonać to doświadczenie podczas rozmowy albo w ciszy, obserwując dziecko w jakimś działaniu).

 

To w pierwszej chwili może wydać się trudne, znasz przecież swoje dziecko tak dobrze! A jednak spróbuj wyobrazić sobie, że nie wiesz o nim nic, że widzisz je pierwszy raz w życiu. I zacznij powtarzać sobie w myślach pytanie: „Kim on/ona jest...?”

 

Zaniechaj poszukiwania oczywistych, logicznych odpowiedzi. Poobserwuj to, co pojawia się w Tobie spontanicznie i bez żadnego wysiłku: uczucia, wrażenia, myśli. Nie analizuj ani nie oceniaj tego, co do Ciebie przychodzi, tylko obserwuj. Pozwól sobie, by z tego doświadczenia niewiedzy wyłoniła się Twoja ciekawość.

 

***

 

Z ciekawości rodzą się pytania. Każde pytanie wyzwala ruch myśli, zapoczątkowuje proces poszukiwania odpowiedzi. Zadane umiejętnie i w odpowiednim kontekście – prowadzi naszego rozmówcę tam, gdzie jeszcze nigdy dotąd nie był albo w sposób, w jaki nigdy dotąd nie szedł. Zaprasza do wewnętrznej podróży. Inspiruje do eksplorowania nowych obszarów w sobie i w otaczającym świecie. Pomaga wydeptać nowe szlaki. Często prowadzi poza strefę komfortu, ale – jak zwykło się mawiać w coachingu – w strefie komfortu można odnaleźć tylko komfort. To dopiero poza nią wydarza się magia.

 

Coaching dostarcza nam wspaniałych narzędzi, dzięki którym możemy wspierać w rozwoju potencjału nasze dzieci albo uczniów, pomagać im odważniej korzystać z zasobów, które posiadają (talentów, wiedzy, umiejętności), pobudzać do samodzielnej refleksji, ożywiać kreatywność, motywować do działania.

 

Podstawowym narzędziem coachingowym są „mocne pytania”. Aby skutecznie to narzędzie wykorzystywać, nie wystarczy jednak wiedza, jak je formułować.

 

Fundamentem coachingu (jego sercem) jest szczególny rodzaj relacji między ludźmi: relacji opartej na głębokim szacunku dla drugiej osoby, uznaniu jej odrębności i unikalności, wzajemnym zaufaniu, empatii, braku osądu i autentycznym, żywym zaciekawieniu. Tylko w kontekście takiej relacji „mocne pytania” mają naprawdę transformującą moc.

 

***

 

„Mocne pytania” spełniają kilka podstawowych kryteriów:

 

ü są otwarte (dopuszczają wiele różnych możliwości, w przeciwieństwie do pytań zamkniętych, na które odpowiedź brzmi „tak”, „nie”, „może” etc.)

ü są proste (nie wymagają rozszyfrowywania: co pytający ma na myśli?)

ü są głębokie (dotyczą rzeczy ważnych, poruszają)

ü mają cel

 

na przykład:

 

ü Czego tak naprawdę chcesz?

ü Co jest dla Ciebie (w tym) ważne?

ü Co to dokładnie znaczy?

ü Jaka tęsknota się za tym kryje?

ü Czym jest dla Ciebie spełnione życie?

ü Co to dla Ciebie znaczy: robić to, co naprawdę kochasz?

ü Czego nowego chciałbyś się nauczyć (dowiedzieć)?

ü Jaki wpłynie to na inne obszary Twojego życia?

ü Gdybyś mógł zrobić, co tylko byś chciał, co by to było?

ü Wyobraź sobie, że wydarza się cud i wszystkie przeszkody znikają. Co robisz?

ü Co zrobisz już dziś, by się do tego zbliżyć?

ü Co jeszcze?

 

Tego typu pytania uruchamiają w drugiej osobie proces zmian i ten proces podtrzymują. Skupiają się na tym, co ją ożywia albo staje na drodze do realizacji jej celu. Są zakorzenione w jej wartościach. Prowokują do refleksji, zachęcają do przyglądania się sobie. Kierują procesem uczenia się z własnych doświadczeń i dokonywania twórczych odkryć.

 

Podczas rozmowy coachingowej  wychodzimy z roli eksperta i przyłączamy się do naszego rozmówcy. Towarzyszymy mu w jego drodze z przekonaniem, że ma on wszelkie zasoby potrzebne dla osiągnięcia tego, czego pragnie i znalezienia dla siebie najlepszych rozwiązań.

 

Wymaga to połączenia postawy dziecka, które patrzy na wszystko wokół ze świeżością i nieustannym zdziwieniem, odważnie bada otaczający je świat – z dorosłą zdolnością do pozostawania uważnym i celowego ukierunkowywania swojej ciekawości.

 

 

 

Autorka: Maja Elżbieta Duchińska

 

 

 

 

Opis: Opis: Opis: Opis: Opis: strona glowna